فرنچایز و قوانین قراردادهای بین المللی آن

فرنچایز

در عصر جدید تجار برای انجام مبادله های تجاری به دنبال استفاده از فرنچایز مناسب و استفاده از قراردادهایی هستند که بیشترین سود را در کمترین زمان برای آنها داشته باشد.
کاملا روشن است که در این شرایط هر قراردادی که آن ها را به این هدف نزدیک کند با استقبال بیشتری مواجه خواهد شد.
اعطا مجوز محدود به عنوان پروانه رسمی است که به واسطه آن مالک علامت تجاری به دیگری اجازه فروش محصولات را  تحت آن نام یا علامت در مدتی مشخص و طبق نظارت شخص واگذارکننده امتیاز در مناطق گسترده اهدا میکند.
امروزه قراردادهای فرنچایز به دلیل مزایای فروش فراوان برای هر دوطرف قرارداد به عنوان یکی از اصلی ترین قالبهای قرارداد در سطح ملی و در سطح بین المللی استفاده میشود.

مزایای این سیستم برای شخص فرنچایز دهنده و فرنچایز گیرنده

یکی از مهمترین مزایایی که استفاده از این قراردادها برای شخص فرنچایز دهنده به دنبال خواهد داشت میتوان به عدم نیاز به سرمایه گذاری مستقیم برای افتتاح فروشگاه برای صاحب امتیاز و رشد سریع در منطقه های مختلف بهره گیری از اعتبار و پشتیبانی صاحب برند برای ورود به بازار و نیز افزایش شهرت و محبوبیت فرنچایز اشاره کرد.
فرنچایز یک روش و یک نوع بازاریابی برای شرکت های مختلف است که به واسطه آن سهم بازار خودرا با سرعت و با هزینه کمتر توسعه دهد.
برای افرادی که تمایل به سرمایه گزاری دارند اما از تجربه و تخصصی برخوردار نیستند خرید فرصت مناسبی است.
همچنین این متد یک مدل امتحان شده از کسب و کار میباشد که ریسک کمتری دارد.
امروزه در اغلب رستوران های معروف هتل ها و فروشگاه های مختلفی که به صورت زنجیره ای در همه جا گسترده اند از این روش تجاری تبعیت میکنند.
همینطور بسیاری از محصولات و خدمات مورد استفاده ما از طریق فرانچایزها ارائه میشوند. به طور مثال برند مک دونالد به عنوان معروف ترین فرنچایز دنیارا همه میشناسیم.
از جمله برندهای معروف دنیا میتوان به استارباکس،کی اف سی،برگرکینگ، اشاره کرد.معمولا این مدل از کسب و کار در صنایع غذایی در دنیا بیشتر مورد استقبال و توجه است.

تاریخچه قرارداد فرنچایز از اواخر دهه 60 و اوایل دهه 70 میلادی

تاریخ این قراردادها مربوط  به اواخر دهه60 و اوایل دهه 70 میلادی است.
در زمانی که سرمایه گذاران و تولیدکنندگان دنبال این بودند که به جای سرمایه گزاری مستقیم شروع به قراردادن یک تولیدکننده مستقل در کشورهای جدید بنمایند که این شیوه به مرور زمان تبدیل به قراردادهای فرنچایز گردید.

انواع قراردادهای این متد و جزییات آن ها

1-فرنچایز خدماتی

2-فرنچایز تولیدی

3-فرنچایز صنعتی

خدماتی:
شیوه ای از فرنچایز است که گیرنده امتیاز به ارائه خدمات خاصی میپردازد که نحوه تدارک عرضه و استانداردهای آن توسط شخص فرنچایز دهنده ابداع شده است.

تولیدی:
در این مدل قراردادها شخص فرنچایز دهنده به شخص فرنچایز گیرنده دانش و تکنولوژی لازم برای تولید یک محصول که بعدها با نام و علامت تجاری او به فروش میرسد اعطا میکند.
در بعضی از موارد گیرنده مجوز اطلاعات مربوطه را به صورت محرمانه دریافت میکند.

صنعتی:
در این نوع  اکثرا برای تولید وساخت محصولات صنعتی به کار میرود و بین شرکتهای صنعتی منعقد میشود.در این قرارداد اعطا کننده با اعطای امتیازو تکنولوژی به فرنچایز گیرنده اجازه ساخت محصول مشابه با همان کیفیت و شکل ظاهری را میدهد.

تفاوت فرنچایز و حق لیسانس

تفاوت بین این متد و واگذاری حق لیسانس در نظارتی است که توسط شرکتی که واگزار میکند اعمال میشود.در واگذاری حق لیسانس شرکت مربوطه در تولید و نوع عملیات دخالت نمیکند.فقط به بررسی کالاها و اطمینان از استانداردهای کیفیت میپردازد.اما در این شیوه شرکت فرنچایز دهنده کنترل کامل بر عملیات تولید دارد،برای مثال زمان و مکان عملیات و سایر عوامل تحت نظر شرکت فرنچایز دهنده قرار دارد.

تعهدات حق امتیاز گیرنده به 4 دسته تقسیم میشود:

1-تعهدات مرتبط با حقوق مالکیت صنعتی
به کاربردن علائم و نام تجاری مطابق شرایط در قرارداد استفاده از دانش فنی و تجربی در قرارداد و عدم افشای آن در طول قرارداد و پس از آن.

2-تعهدات در مورد بهره برداری از سیستم مجوز
تدارک فعالیت، مواد و محل لازم برای راه اندازی و استخدام نیروی کار

3-تعهدهای مالی
پرداختن حق امتیاز و هزینه های اولیه شامل مکان ، پوشش بیمه و حوادث

4-تعهد در رابطه با شیوه فعالیت در اعطا مجوز
-رعایت تمام استانداردها برای حفظ اعتبار و شهرت
-مزیت قرارداد برای صاحب امتیاز
در مواردی تولید کننده ها سرمایه داران و کارخانه داران صاحبین مالکیت معنوی و… به جای انکه مستقیم اقدام به فعالیت در یک کشور خاص بکنند  اقدام به اعطای پروانه فعالیت به افرادی دیگر میکنند.
این روش برای صاحب مالکیت معنوی دو امتیاز ویژه دارد:
اول سرمایه ی مورد نیاز جهت فعالیت در منطقه جدید را گیرنده پروانه تامین میکند و صاحب حق در این زمینه سرمایه گذاری نمیکند.
دوم ریسک فعالیت تجاری بر عهده پروانه گیرنده است.

معیارهای انتخاب یک حق امتیاز دهنده

تقاضایی که برای محصولا شرکت حق امتیاز دهنده وجود دارد:
.رقابت

.نام تجاری

.خدمات حمایتی و آموزش

.تجربیات اشخاص فرنچایز دهنده

.رشد سیستم

خرید مانند تمامی سرمایه گذاری ها ضامن موفقیت در کسب و کار نیست.مواردی که برای خرید در نظر گرفته میشود شامل شروط اصلی و شرایط قرارداد است.آن چیز که فرنچایز را از قراردادهای دیگر متفاوت و حتی کار را تا حدی مشکل میکند حجم زیاد قوانین فرنچایز است.نهایتا قرارداد از پیچیده ترین قراردادهای دنیای تجارت میباشد.همچنین مفاد این قرارداد نباید مغایرتی با قانون داشته باشد.در این قرارداد باید تمامی موارد از جمله هزینه ها علامت های تجاری و چگونگی فسخ قرارداد ذکر شود.

برچسب ها:
بازاریابی برندینگ برندینگ رستوران برندینگ شخصی تجهیزات فست فود راه اندازی رستوران راه اندازی رستوران سیار راه اندازی سفره خانه سنتی راه اندازی فست فود راه اندازی فود کورت راه اندازی قنادی راه اندازی کافی شاپ رستوران داری فرنچایز فست فود فست فود زنجیره ای قرارداد مدیریت رستوران کارآفرین کارآفرینی کار در منزل کسب و کار کسب و کار اینترنتی